Ik schrijf graag over alles wat mij boeit, maar vooral over Bijbelse onderwerpen! Reageer eens! GROET, MARIUS.

donderdag 12 mei 2011

GIBEA

DE ‘MISDAAD’ TE GIBEA
Rechteren 19-20
De Bijbel wat kritisch gelezen, door Marius

Welke misdaad? Dat is wat afhankelijk van welke vertaling men gebruikt. Zo spreekt de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) van “schending van het gastrecht”, en de Statenvertaling (SV) van een “gruweldaad”, zonder duidelijk te maken wat nu precies die gruweldaad is. We zullen zien.

Het verhaal; een leviet uit Efraïm neemt een ‘bij’vrouw uit Betlehem in Juda. De NBV zegt dat zij hevige ruzie krijgen en zij wegloopt, terug naar haar ouderlijk huis. De SV spreekt van “hoererij” van haar kant. Is er geen letterlijke vertaling, is dit een interpretatie van de vertalers van de NBV? Worden de woorden van de door God geïnspireerde auteurs zomaar door vertalers gewijzigd?

Als de vrouw vier maanden weg is gaat de leviet haar achterna met knecht en twee ezels, hij wil haar terug, kennelijk kan hij over die hoererij wel heen stappen. De (bij)schoonvader is buitengewoon blij hem te zien en haalt hem over een aantal dagen te blijven. Het Bijbelboek besteedt aan dat weggaan en weer overhalen tot overnachten vier uitvoerige verzen, maar uiteindelijk vertrekt de Leviet met bijvrouw, knecht en ezels weer naar huis.
Hij komt tegen de avond aan in de buurt van Jebus (Jeruzalem), hij wil er niet overnachten omdat daar op dat moment geen Israëlieten maar Jebusieten wonen. Hij wil doorreizen naar Gibea, een stad bewoond door Benjamieten, volksgenoten dus, om daar een slaapplaats te vinden.
In Gibea wordt hij door een oude man uit hetzelfde gebied als de Leviet in diens huis genoot.
Echter het huis van de oude man wordt omsingeld door dé mannen van de stad. Dat moeten er ongeveer 700 zijn geweest, zie Rechters 20:15-16 en deze eisen van de oude man dat hij zijn gast aan hen uitlevert omdat, zoals de NBV zegt, zij hem willen “nemen”. Zijn de mannen van Gibea allemaal homoseksueel? Er zijn opvallende parallellen met het verhaal van Lot!
Het verhaal gaat verder. De gastheer wil de Leviet niet uitleveren maar biedt zijn eigen nog maagdelijke dochter én de bijvrouw (misdaadje?) van de Leviet aan ter bevrediging van de lusten van de mannen van Gibea, als ze maar van de Leviet afblijven. Wat nou, zijn de Gibeaanse mannen nou gay of niet?
De mannen van Gibea willen niet luisteren, dan wordt de Leviet kordaat, pakt zijn bijvrouw, duwt haar naar buiten en doet de deur achter haar op slot. De mannen van Gibea verkrachten haar èn vieren hun lusten bot (??) de hele nacht door. De (naamloze) bijvrouw strompelt na afloop van het ‘feest’ naar het huis terug en valt voor de gesloten deur neer.
De NBV; ‘toen haar man die ochtend bij de eerste zonnestralen de deur opende en naar buiten ging om zijn reis te vervolgen, zag hij zijn vrouw daar liggen, haar handen uitgestrekt naar de drempel’.
Ze is kennelijk doodgeneukt. De duidelijk nog wat slaperige Leviet heeft eerst geen erg in de toestand waar zijn vrouw in verkeert (weet hij veel), want hij zegt tegen haar ‘Sta op, kom we vertrekken.’ Ziet U het voor U? Hij heeft zijn vrouw in het begin van de avond naar buiten geschoven en aan een horde verkrachters overgeleverd. Hij is zelf gaan slapen, de hufter, staat ‘s morgens op, doet de deur open en ziet zijn vrouw voor de drempel op straat liggen. Hij maakt zich niet druk over wat haar is overkomen en maant haar op te staan omdat hij wil vertrekken.
Overigens, het onschuldige maagdje van de gastheer ontkomt in eerste instantie, maar komt wat later samen met haar vader, de ‘aardige’ gastheer, ellendig aan haar eind. Zij wordt, met behulp van God, samen met alle andere onschuldige kinderen, vrouwen en oude mensen van Gibea geslagen met de “scherpte des zwaards”. (SV, Rechters:20-37), Halleluja!

En dan het verschrikkelijke vervolg.
De Leviet stuurt stukken van het dode lichaam van de arme vrouw rond naar de andere stammen van Israël om aan te geven hoe erg de Gibeanen hebben gehandeld. Een verschrikkelijk bloedvergieten is het gevolg. Honderdduizenden onschuldige slachtoffers! Lees onze ‘prachtige’ Bijbel er maar op na.

BARBAARS! WAT EEN ACHTERLIJKE CULTUUR! HEB IK HET NIET BEGREPEN? LEG HET DAN MAAR EENS UIT!!

Marius.

woensdag 13 april 2011

De Bijbelse Jozef, voorloper van de moderne kapitalist

De Bijbelse Jozef, voorloper van de moderne kapitalist.

Een andere uitleg van de Heilige Schrift.
Men leze Genesis 41 en 47:13-26

Uit deze teksten is het volgende op te maken: God verschaft Jozef, door de Farao benoemd tot DE leidinggevende in zijn land, voorkennis. Na zeven vette jaren komen er zeven magere jaren. De almachtige God zal dan zorgen voor hongersnood over de gehele wereld.
Jozef ziet zijn kans en koopt tijdens de vette jaren overal zoveel mogelijk graan en slaat dat op. “Men hield maar op de voorraad te berekenen, want er was geen rekenen aan”. Moderne economen volgen dit goede voorbeeld, kunstmatig tekorten kweken om de prijs op te drijven.

Jozef en Farao zijn het eens.
Dan breken de zeven magere jaren aan.
Jozef beschermt natuurlijk zijn eigen familie (de moderne term = nepotisme) als de Egyptenaren schreeuwend van de honger bij de Farao op de stoep staan. En Jozef verkoopt dan graan en verkoopt en verkoopt! Hij verkoopt zoveel dat al het geld in Egypte en Kanaän in zijn en des Farao’s handen is. Maar hij houdt natuurlijk nog de nodige koopwaar achter de hand, zie het vervolg.
Het gewone volk heeft zijn graan verbruikt en heeft weer honger. Men heeft ook geen geld meer en staat weer voor de poort. Jozef heeft een goed plan. “Geef jullie je vee maar, dan krijgen jullie van mij voedsel’. En zo geschiedde. En God was trots op Jozef.
Maar ja, na een poosje was ook dat voedsel op en was Thebe weer in last.

En dan blijkt de vooruitziende blik, nou ja met een beetje hulp van boven, van onze Bijbelse Jozef. Hij koopt de akkers van de mensen en maakt hen tot slaven van de Farao. En; “Zo werd de Farao eigenaar van het land. Verder liet Jozef de plattelandsbevolking slavenwerk doen in de steden”. Wel mocht men de akkers blijven bewerken, maar de mensen bleven tot het einde der tijden slaaf en moesten jaarlijks 25% van hun opbrengsten afstaan.
Veelzeggend detail; de priesters waren van deze regeling uitgezonderd. Ook deze regeling is tot op de dag van vandaag in stand gebleven, kapitaal en kerk bijten elkaar nooit.
En God zag dat Zijn Wil geschiedde en dat het goed was. Halleluja dus.

Het is dus zeer begrijpelijk dat juist in het christelijke westen dit handelen sinds voorloper Jozef tot dagelijkse praktijk is verworden. Een handelwijze die bijvoorbeeld in Nederland door de banken en andere financiële criminelen met woekerpolissen en andere wurgpraktijken in bijvoorbeeld de huizenmarkt enthousiast is overgenomen. En de gewone mensen blijven tot het einde der tijden slaaf van het kapitaal en moeten jaarlijks een groot deel van hun verdiensten afstaan om o.a. bonussen van de nieuwe Jozeffen mogelijk te maken.



Een moderne Jozef, Rijkman(!) Groenink

De Bijbel zo’n leerzaam boek.

Marius

dinsdag 12 april 2011

HOE JEFTA ZIJN DOCHTER ROOSTERDE!

JE ENIG KIND ROOSTEREN OFWEL JEFTA’S GELOFTE.

Het Oude Testament in al zijn glorie.

Voorkwam God op het allerlaatste moment nog dat Isaak, zoon van Abraham, gebrandofferd zou worden, de dochter van Jefta (natuurlijk naamloos) ontliep niet haar verschrikkelijk lot.

Toen aartsvader Abraham van zijn God opdracht kreeg zijn zoon te offeren, bond hij deze zonder tegenspraak op een bos hout en hief zijn mes om hem te doden. Hij wordt op het laatste moment door een engel op de hoogte gesteld van het feit dat de plannen zijn gewijzigd. Grapje van God, om zijn geloof op de proef te stellen. Naar de gemoedstoestand op dat moment van de zoon (en de vader) mogen we raden. Naar de gevolgen voor die zoon op de lange duur ook, maar enig zorg over een langdurig trauma is op zijn plaats mag je toch denken. Hedendaagse theologen mogen tegenwerpen dat een en ander niet letterlijk is bedoeld, maar helaas zijn er nogal wat mensen die dat wel doen. En ook als we het niet letterlijk nemen wat moeten we er dan van denken.

En dan, voor Isaak liep het nog goed af, maar niet voor de dochter van Jefta.
U kent het verhaal toch nog wel hè? Zie anders Rechters 11 vanaf vers 30. Voor de geïnteresseerden onder u nog even wat details.
Jefta, zoon van een hoer (komt vaak voor in de Bijbel!), aangewezen als leider van de Israëlieten, trekt weer eens ‘gedreven door de geest van de Heer’ ten strijde tegen de Ammonieten. U weet wel, zo’n volk dat de pech had een wat andere God te aanbidden dan de Israëlieten en dus uitgeroeid moesten worden, in de naam van de toenmalige en onze huidige God. Jefta was er niet helemaal zeker van dat hij zou overwinnen, (toch vreemd, geen echt geloof zou je zeggen) en belooft daarom zijn Heer dat hij het eerste wat hem bij thuiskomst uit zijn huis tegemoet komt zal brandofferen. Nou had hij maar één kind, een dochter. En natuurlijk, nadat hij overduidelijk gewonnen had in de strijd (‘God gaf hen in zijn macht’), huppelt zijn dochtertje, hem al tamboerijnspelend als eerste tegemoet. Je hart breekt.

Jefta ontroostbaar, ‘Och heden, zo heb ik het niet bedoeld, maar ja, beloofd is beloofd hè, ik zal je moeten offeren, mijn kind!’
Het arme wicht wil haar vader niet in de problemen brengen en zegt zoiets als:’nou Pa, als je dit tegen onze meedogende God hebt gezegd zal je wel moeten doen wat je hebt beloofd’.
Ze vraagt wel enig respijt, ‘ik zal dus nooit een man bekennen, (we blijven in Bijbelse termen) gun me twee maanden om daarover te treuren, samen met mijn vriendinnen, in de bergen.’
En Jefta vond dat goed (je bent de liefhebbende vader of niet) en na afloop van die tijd roosterde hij zijn enige dochter!!! ‘Hij deed met haar wat hij de Heer had beloofd’ zo besluit de Bijbel deze stichtelijke geschiedenis en vervolgens gaat Rechters 12 zeer onderhoudend verder met verhalen over brandstichting, moorden en doodslag, tienduizenden doden alleen in de volgende zeven verzen.


Jephta en zijn dochter in haar laatste ogenblik.
De strekking van beide verhalen is walgelijk vanuit mijn eigen persoonlijk besef van wat kan en niet kan onder mensen.

Veel mensen vatten dit verhaal dus letterlijk op en als we dit niet doen hoe dan wel. Wat voor soort zedelijkheid moeten we aan dit laatste verhaal en dat van Isaak ontlenen? Dat we uit eigenbelang?, algemeen belang? angst? godsdienstverdwazing? onze naasten, onze medemensen moedwillig en bewust laten ondergaan en zelfs vernietigen?
En daarnaast, als we al uit een ander zedelijk besef besluiten slechts die stukken uit de Bijbel serieus te nemen die ons aanstaan hebben we toch geen Bijbel nodig?
Dan hanteren we toch andere onafhankelijke criteria voor wat moreel aanvaardbaar is?
Bijvoorbeeld; gewoon, je eigen geweten?

Marius.

donderdag 10 maart 2011

SODOM EN GOMORRA EN 'AARTS'VADERS

SODOM EN GOMORRA EN INCESTUEUZE ‘AARTS’VADERS

De Bijbel wat anders verteld.

Toen de overjarige (99 jaren!) en incestueuze loverboy Abraham (had zijn eigen vrouw, tevens zijn eigen halfzuster aan een farao en zo ‘uitgeleend’) ergens in Palestina onder de eiken zat te soezen in de hete namiddag, verscheen de Heer aan hem. (Gen. 18)
Abraham wist eerst niet het de Heer was want er stonden plotseling drie mannen voor hem. Maar eenmaal wakker vermoedde hij dat wel want hij haalde alles uit de kast om de drie ‘mannen’ te onthalen. Een vet kalf, pannenkoekjes met boter en melk en een bak water om de voeten te wassen. En later toen een van hen (De Heer dus!) hem vertelde dat Abrahams zeer bejaarde echtgenote Sara nog wellust zou beleven en met een jaar zwanger zou zijn wist hij het zeker.
De Heer vertelt Abraham ook nog dat hij wil onderzoeken of de inwoners van de twee nabijgelegen steden Sodom en Gomorra inderdaad zoveel kwaad doen als tot hem is doorgedrongen. Wist de almachtige Heer dat dan niet?? Leuke tekst in de Groot Nieuws Bijbel, ‘beschuldigingen zijn tot mij doorgedrongen …’. Hoe stellen wij ons dat voor; Hij zit wat te mijmeren op Zijn troon en hoort wat engelen(?) achter de hand tegen elkaar fluisteren, ‘die Sodomieters en Gomorranen, dat is me toch een stelletje!’ of zoiets…? Over de aard van het kwaad wordt in deze vertaling niet gesproken.
Merkwaardig, de almachtige en alleswetende Heer van het Universum gaat samen met twee ‘mannelijke’ helpers lijfelijk op onderzoek uit. Hij weet het dus niet! Vertrouwt zijn engelen niet! Enfin, die twee 'mannen' gaan verder en de Heer blijft achterbij Abraham en gaat die steden verwoesten als beschuldigingen terecht zijn.
Maar dan heeft hij buiten zijn eigen uitverkoren aartsvader gerekend, die gaat onmiddellijk aan het sjacheren. ‘Als er nu 50 onschuldigen in de stad zijn doet U het dan nog?’
(Waren er geen 50 onschuldige kinderen in die steden?)
Na enig loven en bieden worden de Heer en Abraham het eens op 10 onschuldigen. Als er 10 in de stad zijn wordt die niet verwoest. Halleluja!!

Dan het vervolg van deze stichtelijke en dus christelijke geschiedenis.
De twee mannelijke engelen gaan naar Sodom en treffen daar Lot, de neef van Abraham. Die is ook zeer gastvrij en neemt de twee engelen in huis en verwent ze met voeten wassen en ongegist brood en zo. Maar dan komen alle mannen van Sodom, jong en oud, zonder uitzondering !! En willen met die mannelijke engelen niet alleen slapen maar ze ook 'bekennen'. Ze willen geslachtelijke gemeenschap met hen hebben! Allemaal! Mannen met mannen, oh lieve God!
En dat gaat Lot natuurlijk veel te ver. Hij wil nog wel zijn twee maagdelijke dochters ter beschikking stellen aan de meute buiten, maar niet die twee mannen. Aardige vader die Lot! Het gaat allemaal niet door vanwege het ingrijpen van die twee engelen. Overigens; komt het verhaal niet erg overeen met die even afschuwelijke geschiedenis van Gibea, zie Rechters 19-20?
Het verhaal gaat verder:
Lot hoort van de engelen dat de stad verwoest gaat worden en neemt de benen met vrouw en zijn twee zeikend nijdige dochters. Zijn twee schoonzoons hadden kennelijk meer zin in mannenvlees en bleven achter, de sufferds. Begrijpt u nu waarom die twee dochters nog maagdekens waren?!
Lot vlucht naar Soar, een kleine stad in de buurt die om die (toch vreemde) reden gespaard blijft, maar Sodom en Gomorra worden vernietigd, inclusief alle mannen en vrouwen en onschuldige kinderen. IN KOKENDE PEK! Loof den Heer!!


De naamloze vrouw van Lot, die in opperste paniek omkijkt naar de verwoesting van de stad waarin ze gewoond had en waarin waarschijnlijk nog kennissen, wellicht vrienden verbleven, werd om die kleinigheid veranderd in een zoutpilaar. Och, mijn lieve God.
Lot gaat voorlopig in een grot wonen en wil ons laten geloven dat hij met een zatte kop niet meer weet dat hij in twee opvolgende nachten zijn twee dochters zwanger maakt. Iedere vent weet dat als je zover bent dat je niet meer weet met wie je neukt je ook niet meer in staat bent een stijve te krijgen. Hij wist er dus alles van, de incestueuze bastaard. Leuke jongens die aartsvaders! Leuke wraak van die dochters!

Overigens dat truckje van het uitlenen van zijn vrouw en zuster aan andere mannen herhaalde Abraham later nog eens, zie de geschiedenis met Abimalek. (Gen. 20).

Een heerlijk opwekkend en leerzaam boek de Bijbel.

Marius.