HET HUWELIJKSGESCHENK VAN DIE DEKSELSE DAVID.
De Bijbel anders verteld.
Michal was tot tranen geroerd. Zij een dochter van koning Saul, was verliefd op die mooie dappere held, David.(1 Samuël 19:20) De man die later een van de meest bewonderde Israëlitische koningen en stamvader van Jezus zou te zijn.
Koning David zijn jonge jaren.
En haar vader had (weliswaar op zeer dubieuze gronden, 1 Samuël 19:21) erin toegestemd, ja zelfs op aangedrongen.
Trots toonde ze aan haar vriendinnen het huwelijksgeschenk dat zij van haar toekomstige echtgenoot had ontvangen. Een leren zak, een gevulde leren zak. Nieuwsgierig vroegen haar vriendinnen wat er in zat en drongen erop aan dat Michal de zak zou openen. Enigszins aarzelend voldeed Michal aan dat verzoek en haar vriendinnen deinsden achteruit.
‘Wat zijn dat?’
‘Tweehonderd voorhuiden’ antwoordde Michal, toch wel trots. ‘Tweehonderd, van volwassen Filistijnse krijgers. David hoefde van vader er maar honderd mee te brengen, maar hij is zo gek op mij dat hij er tweehonderd van gemaakt heeft. Het begint op den duur wel wat te ruiken, dus ik kan ze niet dragen of op tafel laten liggen, maar het is toch wel aardig van hem, toch?’
Er viel een stilte in de zaal waar ze bijeen waren. Tsja, een opvallend huwelijksgeschenk was het. En ja, Michal was koningsdochter en dan ben je toch wat terughoudend in het uiten van je mening.
Arme Michal, haar man moet ervan door omdat haar vader alsmaar zijn schoonzoon (en ook zijn zoon!) met een lans aan de muur wil nagelen en ze blijf alleen achter. Wordt later door haar vader aan een ander uitgehuwelijkt. Wordt door David weer terug geëist maar moet dan aanvaarden dat haar man met nog vele andere vrouwen het bed deelt, Ahinoam, Abigaïl, Máächa, Haggith, Abithal, Egla, Bathseba (je weet wel), nou ja, en nog negen andere min of meer officiële vrouwen. Nog afgezien van vele vele bijvrouwen natuurlijk, lekkere jongen die David. Nou ja, een en ander schijnt door alle tijden toch min of meer een privilege te zijn van ‘vorstelijk’ personen.
Koning David enkele jaren later.
Geen wonder dat Michal wat kribbig wordt, vooral als David zich een keer weinig koninklijk gedraagt ten overstaan van de slavinnen van zijn dienaren. Hij ‘ontbloot’ zich publiekelijk. Het zal je toch gebeuren, denk je eens in dat dit Maximá met Willem-Alexander zou overkomen, je moet er niet aan denken.
Nou ja, Michal sterft kinderloos, genoeg over haar, een van die vele vrouwen die in de Bijbel als te verhandelen speeltje worden beschouwd.
Maar dan dat gedoe met die voorhuiden, lees eens het volgende:
Circumcisie (besnijdenis bij jongen);
Onderzoek zou uitwijzen dat het de Egyptenaren zijn, die begonnen met het besnijden van jonge jongens. Zij dachten dat de jongens hierdoor onsterfelijk zouden worden. Zij zagen dat een slang vervelt en weer een nieuwe huid krijgt, en namen aan dat dit op onsterfelijkheid duidde.
Bij het alom bekende joodse ritueel besnijden joden jongens vlak na de geboorte, namelijk op de achtste levensdag. Aartsvader Abraham heeft zich op late leeftijd laten besnijden en daarna aangekondigd dat al zijn mannelijke nakomelingen hetzelfde moesten doen om een verbond met God te scheppen (Genesis 17:10-14). Sommige onderzoekers zien hierin een vervanging van het mensenoffer
Andere redenen die men ook nu aanvoert hebben betrekking op een betere hygiëne en enkele preventieve voordelen als gevolg van het verwijderen van de voorhuid. Wetenschappelijk onderzoek heeft deze argumenten zowel bevestigd als ontkracht
Uit; ’De culturele betekenis van besnijdenis bij jongens.’ Cultureel antropologe Margot Kijlstra, 1998
Stel, dat een bezoeker van een verre en hoogbeschaafde samenleving ergens uit de ruimte zou waarnemen dat een groot deel van de mensheid een stukje van het geslachtsorgaan en afvalstoffenafvoerkanaal van jongentjes verwijdert als teken van een verbond met zijn God. En dat een groot deel van de rest dat doet uit een soort van gewoonte, een overlevering uit verre tijden. Zou deze bezoeker zich dan niet schielijk terugtrekken en zijn soortgenoten vertellen dat ze alleen hierom al de Aarde nog maar een flinke tijd met rust moeten laten, zijnde nog te achterlijk voor verdere samenwerking?
Marius.
